By w pełni skorzystać z poniższych rozważań, korzystanie z księgi Słowa Bożego będzie nieodzowne.
Materiał opracowany przez Dr. Arnolda G. Fruchtenbauma
7. Społeczność Ducha Świętego
Dwa fragmenty główne fragmenty, które mówią o społeczności Ducha Świętego to II Koryntian 13:14, gdzie czytamy: „społeczność Ducha Świętego” i Filipian 2:1, gdzie czytamy: „społeczność [Świętego] Ducha”. Użyte greckie słowo to koinonia, które oznacza „społeczność” lub „wspólnotę”. To właśnie ta szczególna służba Ducha Świętego umożliwia społeczność między wierzącymi.
Istnieją dwa aspekty społeczności Ducha: aspekt pionowy i aspekt poziomy. Aspekt pionowy to społeczność wierzącego z Bogiem Ojcem poprzez Ducha Świętego. Aspekt poziomy to społeczność wierzącego z innymi wierzącymi poprzez Ducha Świętego. Społeczność Ducha Świętego i społeczność w Duchu Świętym mają dwa kierunki.
Jeśli chodzi o relację pionową, aby mieć prawdziwą społeczność z Bogiem, konieczne jest codzienne chodzenie z Bogiem. W tym miejscu społeczność Ducha Świętego i napełnianie się Duchem Świętym łączą się ze sobą.
Jeśli chodzi o relację poziomą, społeczność z innymi wierzącymi wymaga trzech rzeczy.
Po pierwsze, wymaga zgromadzania się kościoła. Aby mogła zaistnieć prawdziwa koinonia, prawdziwa społeczność Ducha Świętego, kościół musi się zgromadzać. Dlatego Biblia zachęca wierzących do wspólnego zgromadzania się w lokalnym kościele, pod zwierzchnictwem starszych i diakonów.
Po drugie, wymaga to, aby zgromadzenie było zorganizowane w sposób sprzyjający komunikacji. Nie może być zorganizowane tak luźno, aby panowała anarchia, ani tak sztywno, aby Duch nie miał swobody działania poprzez innych świętych w zgromadzeniu. Prawdziwa społeczność wymaga swobody działania Ducha Świętego, co oznacza konieczność istnienia struktury, która jest zarówno nadzorowana przez starszych, jak i nieformalna. Musi istnieć równowaga. To właśnie w tego rodzaju strukturze może zaistnieć prawdziwa społeczność na płaszczyźnie poziomej.
V. DZIAŁANIE DUCHA ŚWIĘTEGO W PRZYSZŁOŚCI
W tej części dotyczącej pracy Ducha Świętego zostaną omówione trzy zagadnienia: Wielki Ucisk, narodowe odrodzenie Izraela oraz Tysiącletnie Królestwo.
A. Wielki Ucisk
Podczas Wielkiego Ucisku Duch Święty będzie działał w trzech głównych wymiarach.
1. Duchowe Odrodzenie
Po pierwsze, nadal będzie dokonywał dzieła duchowego odrodzenia. Objawienie 7:1–17 wskazuje, że podczas Wielkiego Ucisku wielu ludzi zostanie zbawionych.
Zbawienie jest dziełem Ducha Świętego. Zbawienie jest rezultatem odrodzenia. Fakt, że podczas Ucisku ludzie będą zbawiani, zarówno Żydzi jak i poganie, pokazuje nam, że Duch Święty będzie odradzał ludzi podczas Wielkiego Ucisku.
2. Służba pieczętowania
Po drugie, Duch Święty będzie również pieczętował ludzi podczas Ucisku (Obj. 7:3–4; 9:4). Pieczętowanie zawsze jest gwarancją bezpieczeństwa. Obecnie wierzący są zapieczętowani Duchem jako gwarancją duchowego bezpieczeństwa.
Podczas Ucisku ci, którzy będą posiadali pieczęć Ducha Świętego, będą mieli zagwarantowane nie tylko wieczne bezpieczeństwo duchowe, lecz także bezpieczeństwo fizyczne przed Sądami i prześladowaniami okresu Wielkiego Ucisku. W rezultacie zapieczętowania przez Ducha Świętego przetrwają czas Ucisku.
3. Służba prorokowania
Trzecią pracą, którą Duch Święty będzie wykonywał podczas Ucisku, jest prorokowanie. Ludzie ponownie będą otrzymywać bezpośrednie objawienie od Boga.
Jednym z przykładów są dwaj świadkowie z Objawienia 11:3–6, którzy będą prorokować w Jerozolimie. Ci dwaj świadkowie są dwiema oliwkami z Zachariasza 4:11–14 i są powiązani z Duchem Świętym poprzez symbol oliwy.
Chociaż są to trzy główne działania Ducha Świętego podczas Wielkiego Ucisku, istnieje jeden kluczowy aspekt Jego pracy, którego nie będzie już wtedy wykonywał: chrzest Duchem.
Jak podkreślono wcześniej w tym opracowaniu, chrzest Duchem jest dziełem zarezerwowanym wyłącznie dla Kościoła. Chociaż ludzie będą odradzani, napełniani, pieczętowani i namaszczani Duchem Świętym, nikt podczas Ucisku nie zostanie ochrzczony przez Ducha, ponieważ jest to dzieło przeznaczone wyłącznie dla Wieku Kościoła, od wydarzeń opisanych w Dziejach Apostolskich 2 aż do Pochwycenia Kościoła.
Tł. Iwona Banasik
