By w pełni skorzystać z poniższych rozważań, korzystanie z księgi Słowa Bożego będzie nieodzowne.
Materiał opracowany przez Dr. Arnolda G. Fruchtenbauma
5. Służba modlitwy i wstawiennictwa
Piątym wymiarem pracy Ducha Świętego w odniesieniu do wzrostu duchowego jest służba modlitwy i wstawiennictwa. O tej służbie mówią trzy główne fragmenty.
Pierwszym fragmentem jest Rzymian 8:26–27:
„Podobnie i Duch wspomaga nas w naszej słabości. Nie wiemy bowiem, o co powinniśmy się modlić, jak należy, ale sam Duch wstawia się za nami w niewysłowionych westchnieniach. A Ten, który bada serca, wie, jaki jest zamysł Ducha, ponieważ wstawia się On za świętymi zgodnie z wolą Bożą”.
Zgodnie z tym fragmentem Duch Święty modli się za wierzącego. Powodem, dla którego Duch Święty musi modlić się za wierzącego, jest słabość wierzącego w jego życiu modlitewnym. Będąc istotą ograniczoną, wierzący nie zawsze wie, jakie są jego rzeczywiste potrzeby. Wierzący modli się o to, czego — jak sądzi — potrzebuje, ale nie zawsze dokładnie wie, jakie są jego prawdziwe potrzeby. Duch Święty natomiast zawsze to wie. Z powodu słabości wierzącego w jego życiu modlitewnym, szczególnie w odniesieniu do wiedzy o tym, o co należy się modlić, Duch Święty modli się za wierzącego.
Metoda, którą posługuje się Duch Święty, jest wyrażona w słowie „wspomaga”. Greckie słowo dosłownie oznacza, że „Duch Święty przykłada swoje ręce do pracy we współdziałaniu z wierzącym”. Duch Święty rzeczywiście „podaje pomocną dłoń” wierzącemu w jego życiu modlitewnym.
Ponadto Duch Święty modli się w niewysłowionych westchnieniach. Werset ten jest czasami błędnie wykorzystywany do nauczania, że te westchnienia oznaczają mówienie językami. Jednak werset wyraźnie stwierdza, że tych westchnień nie można wypowiedzieć. Nie mówi: „W westchnieniach, których nie można wypowiedzieć, chyba że ktoś mówi językami”, lecz: „w niewysłowionych westchnieniach”. To działanie Ducha nie jest przeznaczona wyłącznie dla tych, którzy mówią językami; jest to posługa dla wszystkich wierzących. Paweł, w kontekście Rzymian 8:26–27, mówi o rzeczach, które są prawdziwe w odniesieniu do wszystkich wierzących.
Drugim fragmentem jest Efezjan 6:18:
„W każdej modlitwie i prośbie módlcie się w każdym czasie w Duchu, czuwając nad tym z wszelką wytrwałością i błaganiem za wszystkich świętych”.
Werset ten podaje dwa powody do modlitwy wDuchu Świętym: prośba o wytrwałość świętych i zanoszenie próśb za wszystkich świętych.
Trzecim fragmentem jest Judy 20:
„Lecz wy, umiłowani, budując samych siebie na waszej najświętszej wierze, módlcie się w Duchu Świętym”.
Werset ten mówi o wytrwałej modlitwie w Duchu Świętym, która buduje wierzących w wierze.
6. Duch składa świadectwo
Szóstym wymiarem działania Ducha Świętego w odniesieniu do wzrostu duchowego wierzącego jest świadectwo Ducha. Wiele fragmentów Pisma mówi świadectwie Ducha oraz o czym On świadczy.
- Pierwszym fragmentem jest Rzymian 8:16, który naucza, że świadomość wierzącego dotycząca jego zbawienia w Jezusie Mesjaszu jest rezultatem działania Ducha Świętego. Powodem, dla którego wierzący ma pewność swojego zbawienia, jest świadectwo Ducha. Duch sprawia, że wierzący jest świadomy tego, iż jest człowiekiem wierzącym.
- Drugim fragmentem jest I Koryntian 2:9–16, gdzie Duch świadczy, że wierzący jest teraz “myśli Chrystusowej”. Ponieważ wierzący jest teraz “myśli Chrystusowej”, może zrozumieć to, co zostało dane nam przez umysł Chrystusa: Pismo Święte.
- Zgodnie z I Koryntian 12:3, świadectwo Ducha potwierdza panowanie Jezusa Mesjasza, ponieważ nikt nie może powiedzieć, że On jest Panem, jak tylko w Duchu Świętym.
- W II Koryntian 1:22, Duch Święty poświadcza, że wierzący posiada pieczęć ostatecznego odkupienia. Tak jak niematerialna część wierzącego została zbawiona, tak również materialna część wierzącego zostanie pewnego dnia zbawiona. Wierzący albo zostanie przemieniony podczas Pochwycenia, albo zostanie wskrzeszony podczas Pochwycenia.
- II Koryntian 3:1–18dotycz y powołania do służby. Powodem, dla którego niektórzy ludzie odczuwają, że zostali powołani do służby, jest właśnie świadectwo Ducha Świętego.
- Galacjan 4:6 stwierdza, że to Duch znajdujący się w wierzącym daje mu świadomość jego relacji z Bogiem. Dzięki temu świadectwu Ducha wierzący wie, czy jego relacja z Bogiem jest dobra, czy zła.
- Efezjan 1:17–21 naucza, że Duch Święty oświeca wierzącego, aby mógł zrozumieć Boży plan. Powodem, dla którego wierzący może zrozumieć Boży plan oraz pojąć, dlaczego Bóg działa czasami w jeden sposób, a czasami w inny, jest świadectwo Ducha.
- Efezjan 3:16–19 dotyczy poznania miłości Chrystusa. Dzięki temu wewnętrznemu świadectwu Ducha wierzący wie, że Mesjasz go kocha.
- W I Jana 2:20–27, Duch Święty świadczy wierzącemu o prawdziwości nauk, które otrzymał. Powodem, dla którego wierzący może mieć pewność co do prawdy, którą właśnie przyjął, jest wewnętrzne świadectwo Ducha Świętego.
- Czytając 1 Jana 3:24 widzimy, że to Duch Święty potwierdza, że sam Bóg mieszka w nas.
- I Jana 5:7–12 naucza, że Duch Święty świadczy wierzącemu, iż ma on życie wieczne w Synu.
Należy podkreślić, że to świadectwo Ducha nie jest potwierdzane przez uczucia. Uczucia mogą być bardzo zwodnicze. Wierzący może mieć bardzo dobre odczucia wobec rzeczy, które są bardzo, bardzo niewłaściwe. Na szczęście Biblia wyjaśnia również, w jaki sposób Duch potwierdza powyższe prawdy w nas.
Świadectwo Ducha oraz przekonanie o jego prawdziwości przychodzą do nas poprzez Słowo Boże. Efezjan 6:17 naucza, że mieczem Ducha jest Słowo Boże. Świadectwo zostaje potwierdzone, ponieważ jest zgodne z nauczaniem spisanego Słowa Bożego. Dobrym przykładem są rozdziały 2–3 Księgi Objawienia. Wszystkie siedem listów napisanych do kościołów zawiera stwierdzenie: „co Duch mówi do kościołów”, odnoszące się do tego, co właśnie zostało napisane.
Świadectwo Ducha nie przychodzi poprzez uczucia, lecz poprzez Słowo Boże. Duch zamieszkuje w wierzącym i oświeca jego umysł, aby mógł zrozumieć Pismo Święte. Oświecenie umysłu wierzącego jest środkiem, którym posługuje się Duch, aby świadczyć wierzącemu o prawdziwości lub fałszywości tego, co usłyszał.
Tł. Iwona Banasik
