Nasze Agape

Objawienie 1:17-20

Mieliśmy opis szaty i szarfy Jezusa; Mieliśmy niesamowity opis tego, jak wyglądało gloryfikowane ciało Chrystusa (w.12-16).  Wersety 17-20 kończą się krótką rozmową między Jezusem Chrystusem a Janem.  Wersety te ujawniają kilka niesamowitych prawd, nie tylko o tym, kim jest Jezus Chrystus, ale także o rzeczach, które musimy wiedzieć, kiedy przechodzimy przez nasze własne burze, lęki i trudności.

W wersecie 17 widzimy reakcję Jana na Jezusa Chrystusa: „Gdy Go ujrzałem, upadłem do Jego stóp jak umarły”. Jest to ten sam Jan, który podczas ziemskiej służby Chrystusa należał do ścisłej, małej grupy uczniów, przebywających najbliżej Mistrza. Ten wewnętrzny krąg składał się z Piotra, Jakuba i Jana. I to właśnie Jan wydaje się, że był najbardziej zżyty z naszym Panem Jezusem Chrystusem i sześćdziesiąt lat później pisze te słowa. To Jan oparł się o pierś Chrystusa w Wieczerniku: „Na piersi Jezusa leżał jeden z uczniów jego, którego Jezus miłował”(Jana 13:23). To jest ten sam Jan, który napisze Ewangelię Jana, napisze trzy listy Jana i jest w trakcie pisania Księgi Objawienia. Jan to jeden z najbliższych przyjaciół i współpracowników Chrystusa, ale nawet sam Jan w obecności Wywyższonej osoby Chrystusa, pada na ziemię, jakby był martwy. Jan pada na ziemię, jak umarły, ponieważ rozumie, że jest „grzesznikiem”. To jest nasza naturalna postawa przed świętym Bogiem. Prorok Izajasz doświadczył tego samego w Księdze Izajasza 6:3, gdzie w mgnieniu oka ujrzał w wizji świętość Boga: „I zawołał jeden do drugiego, mówiąc: Święty, Święty, Święty, Pan Zastępów, cała ziemia pełna jest chwały Jego”(Ks.Iz. 6:3), a w Księdze Izajasza 6:5: „Biada mi, zginąłem bo jestem człowiekiem o nieczystych wargach”. Usta były najświętszą częścią ciała proroka, ponieważ dawały mu możliwość głoszenia wyroczni Bożych. Izajasz mówi, że nawet w obecności świętego Boga moje wargi są nieczyste i „żyję wśród ludu o nieczystych wargach; Bo moje oczy ujrzały Króla królów i Pana Zastępów„.

Adam i Ewa, którzy na początku przechadzali się z Bogiem po Ogrodzie, kiedy zgrzeszyli, ukryli się przed Nim: „Usłyszeli głos Pana Boga, który przechadzał się po ogrodzie w chłodzie dnia, i mężczyzna i jego żona ukryli się przed obliczem Pana Boga między drzewami ogrodu”(1Ks.Mojż. 3:8). Zaczęli się bać obecności Boga, ponieważ teraz widzą Boga w Jego świętości. Apostoł Piotr w Ewangelii Łukasza 5:8 powiedział do Jezusa: „A gdy Szymon Piotr to zobaczył, upadł do nóg Jezusa, mówiąc: Odejdź ode mnie, Panie, bo jestem człowiekiem grzesznym, Panie!” Nasza potrzeba zbawienia wiąże się z faktem, że jesteśmy „grzesznikami w rękach rozgniewanego Boga”. I jak bardzo potrzebujemy przyoblec się w sprawiedliwość Jezusa Chrystusa. Dopóki nie zrozumiemy naszego zepsucia i Bożej świętości, potrzeba przypisanej nam sprawiedliwości, pozostanie dla nas tajemnicą aż do dnia naszej śmierci.

A jednak Paweł pisze o tym w Liście do Filipian 3:9: „aby znaleźć się w Nim, nie mając własnej sprawiedliwości, opartej na Zakonie, ale tę, która jest przez wiarę w Chrystusa, sprawiedliwość, która pochodzi od Boga na podstawie wiary„. Po co mi coś takiego? Z powodu Bożej świętości i mojego grzechu. To dlatego świat nie szuka Boga. W Liście do Rzymian 3:11 czytamy: „Nie ma nikogo, kto by rozumiał, ani nikogo, kto by szukał Boga„. Dlaczego ludzie w naturalny sposób nie skłaniają się ku Bogu? Dlaczego nie szukają Boga? Ponieważ im bardziej zbliżają się do Boga, tym bardziej czują się nieswojo, ponieważ znajdują się w obecności nieprzystępnej światłości. A co robi światło? Światło ujawnia.

W drugiej połowie wersetu 17 i w wersecie 18 Chrystus pociesza Jana. Przy całym naszym zepsuciu i grzeszności zestawionej ze świętością Boga, Jezusa okazuje tak wielką łaskę, wyciągając rękę do Jana i pocieszając w pięciu zdaniach, w pięciu słowach pociechy. Po pierwsze, Jezus dotyka Jana swoją prawą ręką. Druga część wersetu 17: „I włożył na mnie prawicę swoją„. Jezus nie dotyka Jana lewą ręką, dotyka Jana prawą ręką. Prawa ręka oznacza honor. Kiedy Jezus wstąpił do nieba, powrócił do prawicy Ojca! Owce są po prawej, kozy po lewej. W Chrystusie otrzymujemy chwałę Bożą przez dotyk, nie z lewej, ale z prawej ręki. Jezus musiał przypomnieć Janowi, że jest w pozycji honoru, ponieważ „w Chrystusie” mamy wszystkie niebiańskie zasoby i bogactwa. Bóg nie widzi nas takimi, jakimi jesteśmy, ale takimi, jakimi jesteśmy przez pryzmat sprawiedliwości Chrystusa i dzięki temu Jan jest na honorowej pozycji. To samo Pan powiedział do Daniela w Księdze Daniela 10:11; Daniel został nazwany człowiekiem godnym wielkiego szacunku. W Księdze Daniela 10:19, ponownie został nazwany człowiekiem cieszącym się wielkim szacunkiem: „Rzekł do mnie: ‚Danielu, mężu wielce poważany, zrozum słowa, które ci powiem, i wyprostuj się, bo teraz zostałem posłany do ciebie’. A gdy mi to powiedział, wstałem drżący„(Ks.Dan.10:11). „I rzekł: Nie bój się, mężu miły, pokój ci! Bądź mężny, bądź mężny! A gdy rozmawiał ze mną, poczułem siłę i rzekłem: Niech mówi mój Pan, bo mnie posiliłeś.„(Ks.Dan.10:19).

Jest jeszcze drugie słowo pociechy: „Nie bój się„. „Kiedy Go ujrzałem, upadłem do Jego stóp jak martwy. I położył na mnie swoją prawą rękę, mówiąc: Nie bój się; Ja jestem pierwszy i ostatni„. Przy naszych obawach o zdrowie, rodzinę, sytuacją ekonomiczną, czyż nie jest to coś, co potrzebujemy usłyszeć od Pana: „Nie lękajcie się”? W języku greckim nie jest to sugestia, to rozkaz. Postawą dziecka Bożego nie może być lęk. Nie musisz bać się przyszłości, jeśli wiesz, od kogo twoja przyszłość zależy. A jeśli żyjesz w strachu, jeśli żyjesz w niepokoju, żyjesz poniżej przywilejów, jakie masz w Bogu, ponieważ przykazanie od Boga brzmi: „O nic się nie troszczcie, ale we wszystkim w modlitwie i błaganiu z dziękczynieniem niech wasze prośby będą przedstawione Bogu„(Fil.4:6). Czego mamy się bać? Czyż Jezus nie powiedział w 10 rozdziale Ewangelii Mateusza, że nawet włosy na głowie są policzone? „Nawet włosy na twojej głowie są policzone. Nie bójcie się tych, którzy mogą zabić ciało, ale bójcie się tych, którzy mogą wrzucić ciało i duszę do piekła.”(Mat.10:20). W Księdze Przysłów 28:1 czytamy: „Bezbożni uciekają, gdy nikt ich nie ściga, ale sprawiedliwi są odważni jak lew„. Czy biegniesz, boisz się, gdy nikt cię nie ściga, czy też stoisz twardo na swoim miejscu, patrząc na przyszłość swojego życia z ufnością i pewnością, nie ze względu na siebie, ze względu na własne zasoby, ale na to, w czyich rękach się znajdujesz. Jezus w Ewangeliach powtarza raz za razem: „Nie bój się„. 365 razy Biblia mówi „nie bój się„, „nie lękaj się”, „o nic się nie troszcz„.

Jezus mówi do niego trzecią rzecz w wersecie 17. Przypomina Janowi, kim On, Jezus Chrystus jest: „Ja jestem pierwszym„, protos po grecku, „początkiem i końcem„, eschatos. „Ja jestem pierwszy i ostatni” – jest to podobne do tego, co Jezus powiedział Janowi w Księdze Objawienia 1:8: „Ja jestem Alfa i Omega„: „Jam jest Alfa i Omega, mówi Pan Bóg, który jest i który był i który ma przyjść, Wszechmogący„. Alfa to pierwsza litera alfabetu greckiego; Omega to ostatnia litera alfabetu greckiego. Jezus zawiera w sobie wszystko od A do Z, jest kwintesencją historii. Historia świata jest „Jego historią”. Historia opowiada o Jezusie. Jezus zapoczątkował historię. Jana 1:3 – „Wszystko przez nie powstało, a bez niego nic nie powstało, co powstało”; List do Kolosan 1:16, „Albowiem przez Niego zostało stworzone wszystko w niebiosach i na ziemi, widzialne i niewidzialne, czy to trony, czy panowania, czy władcy, czy władze – wszystko przez Niego i dla Niego zostało stworzone„; Hebrajczyków 1:2 – „w tych ostatecznych dniach przemówił do nas w Synu swoim, którego ustanowił dziedzicem wszystkich rzeczy, przez którego też stworzył świat„. Odkupienie, którego dokonał Jezus, kształtuje całą historię.

Objawienie 5:6, „I ujrzałem między tronem (z czterema żywymi stworzeniami) a starszymi Baranka stojącego, jakby zabitego, mającego siedem rogów i siedem oczu, którymi jest siedem Duchów Bożych, posłanych po całej ziemi” i Objawienie 5:9)- „I zaśpiewali pieśń nową, mówiąc: Godzien jesteś wziąć księgę i złamać jej pieczęcie; albowiem zostałeś zabity i kupiłeś dla Boga krwią swoją mężów z każdego pokolenia i języka, i ludu, i narodu„. Jezus podtrzymuje historię. Czy kiedykolwiek myśleliście o Układzie Słonecznym, w którym się znajdujemy, o tym, jak krążymy wokół Słońca w heliocentrycznym Układzie Słonecznym, nie tylko wokół Ziemi, ale wszystkich planet? Dlaczego te planety nigdy nie zderzyły się ze sobą na przestrzeni czasu? Dlaczego krążymy wokół Słońca dokładnie w odpowiedniej odległości? Nie jesteśmy zbyt blisko, bo spalilibyśmy się na śmierć, nie jesteśmy zbyt daleko, żebyśmy nie zamarzli na śmierć, i krążymy wokół Słońca w idealnej odległości podtrzymującej życie. Jezus jest stwórcą, Jezus jest odkupicielem, Jezus podtrzymuje wszystko swoim słowem, Kolosan 1:17 „On jest przed wszystkim i w Nim wszystko jest ugruntowane„.

Kim jest Jezus? Jesteś zjednoczony z Tym, który jest pierwszy i ostatni. Jesteś zjednoczony z Tym, wokół którego obraca się cała historia – z Jezusem Chrystusem. Więc jeśli to wszystko jest prawdą, to czego się bać? Dlaczego nie powinniście się bać?Ponieważ Bóg daje ci honorowe miejsce. Jesteś połączony z Tym, który jest pierwszym i ostatnim.

Czwarta pociecha dla Jana – Zwycięstwo nad grobem. „Nie lękaj się, Jam jest pierwszy i ostatni, I żyjący. Byłem umarły, lecz oto żyję na wieki wieków i mam klucze śmierci i piekła.”(Obj. 1:18). W Księdze Objawienia 2:10, Jezus mówi bardzo wyraźnie, że kościół w Smyrnie wkrótce przejdzie przez wielkie cierpienie, a wielu z nich straci swoje życie dla Chrystusa: „Nie bójcie się tego, co macie wycierpieć. Oto diabeł zamierza wtrącić niektórych z was do więzienia, abyście byli poddawani próbie i cierpieliście ucisk przez dziesięć dni. Bądźcie wierni aż do śmierci, a dam wam koronę żywota„. Nasze cierpienie jest tak minimalne w porównaniu z tym, z czym chrześcijanie borykali się przez ostatnie 2000 lat.

Słowa pociechy są kontynuowane w wersecie 18: On ma „klucze śmierci i Hadesu„. Kluczem otwiera się i zamyka. Jezus jest tym, który kontroluje śmierć, kto umiera, kiedy umiera, i On kontroluje, co dzieje się z ich duszą po śmierci. Oddajemy cześć Zbawicielowi, który jest na wieki żywy po prawicy Ojca. To jest żyjący Syn Boży, który trzeciego dnia wyszedł z grobu i mieszka po prawicy Ojca (Hebr.7), aby wstawiać się za wami… mamy żyjącego Zbawiciela! Werset 18: „Byłem umarły, a oto żyję na wieki„, spójrz na drugą połowę wersetu 18, „i mam klucze śmierci i Hadesu„. Trzyma w rękach klucze śmierci i Hadesu. Dlaczego miałbyś bać się śmierci, skoro Jezus dzierży klucze do śmierci i do Hadesu? Nad Pawłem wisiał wyrok śmierci, a jednak Paweł mówi w Liście do Filipian 1:21-23: „Dla mnie bowiem żyć to Chrystus, a umrzeć to zysk. Lecz jeśli mam żyć w ciele, będzie to dla mnie oznaczało owocną pracę, a nie wiem, którą wybrać. albowiem jedno i drugie mnie pociąga, mając pragnienie odejścia i przebywania z Chrystusem, bo to jest o wiele lepsze„. Nie bój się śmierci!

To niesamowite, co możemy zrobić dla Boga, kiedy strach przed śmiercią zostanie usunięty. I to jest jeden z wielkich celów, dla którego Jezus przyszedł na świat, aby usunąć lęk przed śmiercią. Jezus nie tylko trzyma klucze do śmierci, ale trzyma klucze do Hadesu. Hades jest miejscem, do którego udaje się niematerialna część niewierzącego, oczekując ostatecznego zmartwychwstania na potępienie. To jest Hades. To tam poszedł bogacz w Ewangelii Łukasza 16:23: „W Hadesie on (to jest bogacz), podniósł oczy swoje, będąc w mękach, i ujrzał Abrahama z daleka, a Łazarza na piersi jego„. To przerażające miejsce; jest to miejsce, do którego nie musimy iść, jeśli tylko ufamy Chrystusowi w kwestii zbawienia. I choć jest to okropne miejsce, klucze do niego dzierży sam Jezus. Z Księgi Objawienia dowiemy się, że Hades zostanie otwarty i sam Hades zostanie wrzucony do Jeziora Ognia. W Księdze Objawienia 20:14 czytamy: „Wtedy śmierć i Hades zostali wrzuceni do jeziora ognia. To jest druga śmierć, jezioro ognia„. Dlaczego Bóg na końcu historii może otworzyć Hades, uwolnić wszystkich potępionych do zmartwychwstania na potępienie, a sam Hades wrzucić do innego miejsca zwanego Jeziorem Ognia? Ponieważ Jezus ma klucze do Hadesu. Jezus ma nie tylko klucze do Hadesu, ale ma klucze do samej śmierci.

Po pierwsze, Bóg cię postawił na honorowym miejscu. Po drugie – nie bój się. Po trzecie, zjednoczyłeś się z Tym, do którego należy i od którego zależy cała historia. Po czwarte, jesteś zjednoczony z Tym, który pokonał grób. Po piąte – jesteś zjednoczony z Tym, który trzyma w swojej dłoni (czas teraźniejszy) klucze do śmierci i samego Hadesu.

W wersecie 19 Jezus daje Janowi polecenie: „Dlatego zapisz, co widziałeś, rzeczy, które są, rzeczy, które się wydarzą po tych rzeczach” – oto zarys Księgo Objawienia. Część 1, „Rzeczy, które widziałeś”, rozdział 1. W części 2 napisz „rzeczy, które są„, siedem listów do siedmiu kościołów, rozdziały 2 i 3. Część trzecia, zapisz „rzeczy, które wydarzą się po tych rzeczach„, meta tauta, „po tych rzeczach„. To jest Objawienie 4-22, futurystyczna część księgi.

Werset 20: „A co do tajemnicy siedmiu gwiazd, któreście widzieli w mojej prawej ręce, i siedmiu złotych świeczników: siedem gwiazd to aniołowie siedmiu zborów, a siedem świeczników to siedem kościołów„. Zauważycie tutaj słowo „tajemnica”, gdy zaczyna opisywać kościół i kościoły. „Jeśli chodzi o tajemnicę„, to Jezus sam zdefiniuje siedem gwiazd jako pastorów siedmiu kościołów; świecznik jako siedem kościołów. Co to jest tajemnica? Tajemnica to coś, co nigdy nie było ujawnione, teraz zostało ujawnione. W ten sposób Paweł w Liście do Efezjan opisuje ten wyjątkowy okres, w którym żyjemy, zwany wiekiem Kościoła, wiekiem Ciała Chrystusa. Jest to coś, czego nie można odkryć, czytając Stary Testament. Apostołowie ukazują ten okres, w którym żyjemy, który trwał około 2000 lat, począwszy od Dnia Pięćdziesiątnicy i będzie trwał aż do pochwycenia kościoła. Jak mówi Ewangelia św. Jana: „łaska po łasce”. Jana 1:16, „Albowiem z pełni Jego wszyscy otrzymaliśmy łaskę po łasce„. Przywileje, których Noe, Daniel, Hiob, Abraham nie mogli nawet pojąć, są na wyciągnięcie ręki dzięki naszej relacji z Chrystusem i tylko z Chrystusem.

Ukazany jest tu Jezus, przechadzający się między siedmioma złotymi świecznikami, trzymający w prawej ręce siedem gwiazd, tajemnicę Kościoła. Objawienie 1:20, „A co do tajemnicy siedmiu gwiazd, które widziałeś po prawicy mojej, i siedmiu złotych świeczników: siedem gwiazd to aniołowie siedmiu kościołów, a siedem świeczników to siedem kościołów„. Jeśli spojrzysz na drugą część wersetu 20, Jezus tłumaczy znaczenie tych symboli: „Siedem gwiazd to siedmiu aniołów siedmiu kościołów„. W Księdze Objawienia 2 i 3 będzie napisane: „Do anioła kościoła w Efezie napisz„, „Do anioła kościoła w Smyrnie napisz„, „Do anioła kościoła w Sardes napisz„. Jezus jest przedstawiony jako przechadzający się wśród swoich siedmiu kościołów; Na tym się skupia. On jest budowniczym Kościoła. On jest oblubieńcem Kościoła. On jest głową Kościoła. Jezus jest przedstawiony jako aktywnie przechadzający się pośród tych siedmiu kościołów, wiedząc dokładnie, czego każdy z nich doświadcza, wiedząc dokładnie, co dzieje się w każdym kościele. Miłość Chrystusa do Jego Kościoła, zażyłość Chrystusa z Jego Kościołem, fakt, że to przez krew Chrystusa Kościół został kupiony, są tutaj pokazane. Te siedem złotych świeczników, które reprezentują siedem kościołów, znajduje się w Azji, rozdział 1, werset 4. A potem dochodzimy do futurystycznej części Księgi Objawienia, a te siedem lamp i siedem świeczników nie znajduje się już w Azji Mniejszej, ale w niebie, w obecności Boga, zanim rozwiną się wydarzenia okresu ucisku: Objawienie 4:5, „Z tronu wychodzą błyskawice i dźwięki, i grzmoty. A przed tronem płonęło siedem lamp ognistych, którymi jest siedem Duchów Bożych”. Nazywa się to doktryną o przedtrybulacyjnym pochwyceniu Kościoła, która jest w harmonii ze wszystkim, czego dowiedzieliśmy się z pism Pawła na temat Kościoła, że nie jesteśmy przeznaczeni na gniew Boży! Bóg nie zamierza pobić swojej oblubienicy przed dniem ślubu. Bóg zamierza przeprowadzić akcję ratunkową Kościoła, zanim ten straszliwy dzień Pański nastanie.

Jezus przechadza się między tymi siedmioma świecznikami, patrząc na to, co jest w Jego prawej ręce, na tych siedmiu aniołów. Zwróćcie uwagę na kierunkowość przekazu, od największego do najmniejszego – od Ojca do Syna, tak rozwija się łańcuch komunikacji, od Syna do anioła, Ojciec jest najważniejszy, Syn jest relacyjnie podporządkowany Ojcu, chociaż Syn i Ojciec dzielą boskość. Anioł – był to prawdziwy anioł, który służy pod Trójcą Świętą. A potem, od tego anioła do Jana i kiedy patrzymy na łańcuch komunikacyjny, wiemy, że człowiek został stworzony pod aniołami. Od Jana do księgi, od księgi do kaznodziei/anioła/posłańca. Zanotuj te wersety: Mateusza 11:10, Jan jest nazwany angelos, Jan Chrzciciel. „O tym jest napisane: ‚OTO POSYŁAM PRZED TOBĄ POSŁAŃCA(angelos) MEGO, KTÓRY PRZYGOTUJE CI DROGĘ”. W Łukasza 9:52, Jezus wysłał swoich posłańców, to jest greckie słowo angelos: „I posłał przed sobą posłańców, którzy poszli i weszli do wioski Samarytan, aby poczynić dla Niego przygotowania„. List Jakuba 2:25, mówiąc o posłańcach, których Rachab w Kanaanie przyjmowała używa greckie słowo angelos: „Czyż i Rachab nie była usprawiedliwiona z uczynków, gdy przyjęła posłańców(angelos) i posłała ich inną drogą?„. Aniołowie, o których mowa w wersecie 20, to pastorzy tych siedmiu kościołów. Od Ojca do Syna, do anioła, do Jana, do księgi, a potem do „angelos„, posłańców, pasterzy. Oni są głosicielami i zwiastunami prawdy, ci pasterze są po prawicy Jezusa Chrystusa. Prawa strona oznacza stanowisko honoru i szacunku. Jezus jest pośród swoich siedmiu kościołów, zna je dogłębnie i okazuje poważanie i szacunek przywódcom tych kościołów.

Oryginalny tekst kazania tłumaczyła i opracowała Iwona Banasik. Materiały zaczerpnięte ze strony Internetowej kościoła Sugarland Bible Church w Teksasie.