5. Służba namaszczenia
Piątą i ostatnią posługą Ducha Świętego w odniesieniu do zbawienia jest służba namaszczenia przez Ducha. Istnieją trzy fragmenty, które mówią o służbie namaszczenia.
a. Fragmenty Pisma dotyczące funkcji namaszczenia przez Ducha
- Pierwszym fragmentem jest II Koryntian 1:21–22:
„A Tym, który utwierdza nas wraz z wami w Chrystusie i który nas namaścił, jest Bóg; On też nas zapieczętował i dał zadatek Ducha w naszych sercach”.
W tym fragmencie Duch nie tylko zapieczętował wierzącego, ale także go namaścił. Sprawcą namaszczenia jest Bóg; środkiem wykonawczym jest Duch Święty. Podobnie jak pieczętowanie, namaszczenie dotyczy tylko wiernego w Chrystusie. Wierzący zostaje namaszczony przez Boga za pośrednictwem Ducha Świętego.
- Drugim fragmentem jest I Jana 2:20:
„A wy macie namaszczenie od Świętego i wiecie wszystko”.
W tym fragmencie czytamy, że sprawcą namaszczenia jest Duch Święty. Rezultatem jest: „wiecie wszystko”. W tym kontekście „wszystko” odnosi się do wszystkiego, co ma związek ze zbawieniem.
- Trzecim fragmentem jest I Jana 2:27:
„A co do was, namaszczenie, które otrzymaliście od Niego, pozostaje w was i nie potrzebujecie, aby was ktoś nauczał; lecz jak Jego namaszczenie naucza was o wszystkim i jest prawdziwe, a nie jest kłamstwem, i jak was nauczyło, tak trwajcie w Nim”.
W tym fragmencie widzimy, że namaszczenie pochodzi od Tego, w którym trwa wierzący, to znaczy od Pana. Rezultatem jest to, że wierzący nie potrzebuje, aby ktokolwiek go nauczał. W tym kontekście, mowa jest o prawdzie ewangelii. Nikt nie musi nauczać wierzącego prawdy ewangelii. Wierzący już przyjął prawdę ewangelii i został odrodzony przez Ducha Świętego. Teraz, poprzez namaszczenie, które wierzący otrzymał przez Ducha Świętego, prawda ta została potwierdzona na zawsze. Namaszczenie naucza wierzącego prawdy dotyczącej wszystkiego.
Ten fragment jest czasami używany do twierdzenia, że wierzący nie potrzebuje ludzkich nauczycieli, ponieważ Duch Święty jest jedynym nauczycielem wierzącego. Jednak takie twierdzenia są sprzeczne z innymi fragmentami Pisma. Na przykład jednym z darów Ducha Świętego jest dar nauczania; Bóg dał Kościołowi obdarowanych nauczycieli, aby święci mogli się uczyć. W kontekście tego fragmentu tym, czego wierzący nie potrzebuje być nauczany, jest prawda ewangelii. Prawdy te zostały już potwierdzone dzięki wierze wierzącego.
b. Efekty namaszczenia przez Ducha
Z tych trzech fragmentów można wyciągnąć trzy wnioski dotyczące służby namaszczenia przez Ducha.
- Po pierwsze, to Bóg dokonuje namaszczenia.
- Po drugie, namaszczenie nie jest powtarzane; wierzący zostaje namaszczony raz na zawsze w chwili, gdy uwierzy.
- Po trzecie, po otrzymaniu namaszczenia, namaszczenie Duchem nieustannie trwa.
c. Znaczenie służby namaszczenia przez Ducha
Znaczenie namaszczenia jest trojakie.
- Po pierwsze, jest ono podstawą mocnego przekonania o prawdzie ewangelii.
- Po drugie, jest ono podstawą do poznawania dalszych prawd duchowych.
- Po trzecie, jest ono podstawą do służby.
W całym Piśmie ludzie byli często namaszczani do określonej służby. Często ludzie mają do wykonania szczególną służbę dla Pana, a to, czym będzie ta szczególna służba, zależy od darów duchowych, które On dał danemu wierzącemu.
6. Podsumowanie
Oto pięć funkcji Ducha Świętego w odniesieniu do zbawienia.
- Po pierwsze, odrodzenie, przez które człowiek rodzi się na nowo, a Mesjasz wchodzi w jego życie.
- Po drugie, zamieszkanie, przez które Duch zamieszkuje w wierzącym.
- Po trzecie, chrzest Duchem, przez który wierzący zostaje umieszczony w Ciele Mesjasza.
- Po czwarte, zapieczętowanie, przez które wierzący zostaje wszczepiony w Ciało, tak aby nigdy z niego nie odpaść.
- Po piąte, namaszczenie, przez które prawda ewangelii zostaje potwierdzona wierzącemu, a on sam staje się otwarty na poznawanie dalszych prawd duchowych.
Tych pięć rzeczy wydarza się w chwili, gdy człowiek uwierzy; są one natychmiastowe i wszystkie dokonują się w tym samym momencie.
