B. Działalność Ducha Świętego w odniesieniu do wzrostu duchowego
By w pełni skorzystać z poniższych rozważań, korzystanie z księgi Słowa Bożego będzie nieodzowne.
Materiał opracowany przez Dr. Arnolda G. Fruchtenbauma
Druga główna kategoria działania Ducha Świętego związana jest ze wzrostem duchowym. Istnieje siedem posług Ducha Świętego w odniesieniu do wzrostu duchowego.
1. Posługa napełniania Duchem
Pierwszą i zdecydowanie najważniejszą spośród posług Ducha Świętego w odniesieniu do wzrostu duchowego jest napełnienie Duchem Świętym (bycie napełnionym Duchem)
a. Greckie słowa
Używane tu są trzy różne greckie słowa, a wszystkie są tłumaczone na język polski jako „napełniać” lub „być napełnionym”.
Pierwsza forma jest czasownikiem użytym osiem razy. Słowo to jest używane wyłącznie przez Łukasza, zarówno w jego Ewangelii, jak i w Dziejach Apostolskich. W Ewangelii Łukasza słowo to jest użyte w odniesieniu do Jana Chrzciciela (Łk. 1:15), Elżbiety (Łk. 1:41) oraz Zachariasza (Łk. 1:67). W Dziejach Apostolskich jest użyte w odniesieniu do dwunastu uczniów w górnej izbie (Dz. 2:4), Piotra (Dz. 4:8), apostołów (Dz. 4:31) oraz Pawła (Dz. 9:17; 13:9).
Druga grecka forma jest przymiotnikiem, który występuje cztery razy, również wyłącznie u Łukasza — w Ewangelii Łukasza oraz w Dziejach Apostolskich. W Łukasza 4:1 mówi o napełnieniu Mesjasza. W Dziejach Apostolskich jest użyta w odniesieniu do siedmiu diakonów, którzy są napełnieni (Dz. 6:3), Szczepana (Dz. 7:55) oraz Barnaby (Dz. 11:24).
Trzecia grecka forma również jest czasownikiem i występuje dwa razy. Po raz pierwszy używa jej Łukasz w Dziejach Apostolskich 13:52, gdzie odnosi się ona do uczniów. Po raz drugi używa jej Paweł w Efezjan 5:18, gdzie podane jest przykazanie, aby być napełnionym Duchem.
Są to wszystkie fragmenty, w których występuje napełnienie Duchem. We wszystkich przypadkach z wyjątkiem jednego określenie to jest używane przez Łukasza, czy to w jego Ewangelii, czy w Dziejach Apostolskich. Jedynym wyjątkiem jest Efezjan 5:18, gdzie tego określenia użył Paweł.
Łukasz był bliskim współpracownikiem Pawła i wiele z nim podróżował. To właśnie z tych fragmentów Ewangelii Łukasza, Dziejów Apostolskich i Listu do Efezjan można wyprowadzić biblijne nauczanie dotyczące służby napełniania Duchem.
b. Znaczenie napełnienia Duchem
Być napełnionym oznacza „być pod kontrolą”. Na przykład Efezjan 5:18 mówi:
„I nie upijajcie się winem, w którym jest rozwiązłość, lecz bądźcie napełnieni Duchem”.
Być napełnionym winem oznacza „być pod kontrolą wina”. Być napełnionym Duchem oznacza „być pod kontrolą Ducha”. Oznacza to, że Duch posiada kontrolę nad tą dziedziną życia wierzącego, którą napełnił. Służba napełniania Duchem dokonuje się wtedy, gdy wierzący poddaje się zamieszkującemu w nim Duchowi Świętemu. Duch zamieszkuje w wierzącym od chwili, gdy ten uwierzy, ponieważ jest to Jego służba w odniesieniu do zbawienia. Kiedy jednak wierzący poddaje jakąkolwiek część swojego życia pod kontrolę zamieszkującego w nim Ducha, wówczas zostaje napełniony Duchem w tej dziedzinie swojego życia i ta dziedzina jego życia znajduje się teraz pod kontrolą Ducha.
c. Natura napełnienia Duchem
Należy zwrócić uwagę na trzy rzeczy dotyczące natury napełnienia Duchem, a wszystkie opierają się na Efezjan 5:18.
(1) Napełnienie Duchem jest nakazane
Po pierwsze, jest ono nakazane. Wierzącemu nigdy nie nakazuje się, aby został odrodzony, aby Duch Święty w nim zamieszkał, aby został ochrzczony, zapieczętowany czy namaszczony przez Ducha Świętego. Te rzeczy dokonują się automatycznie w chwili, gdy człowiek uwierzy. Jednak wierzącemu nakazano: „bądźcie napełnieni Duchem”.
(2) Napełnienie Duchem jest powtarzalne
Drugą rzeczą dotyczącą natury napełnienia Duchem jest to, że jest to służba, która może być powtarzana. Wszystkie służby Ducha Świętego w odniesieniu do zbawienia są niepowtarzalne; są to działania dokonujące się raz na zawsze w chwili, gdy człowiek uwierzy. Natomiast służby związane ze wzrostem duchowym są powtarzalne, jak ma to miejsce w przypadku napełnienia Duchem. Czas użyty w Efezjan 5:18 jest czasem teraźniejszym, co oznacza „nieustannie być napełnianym” Duchem. Grecki czas teraźniejszy podkreśla ciągłe i powtarzające się działanie.
Ponieważ napełnienie Duchem jest powtarzalne, nie musi to koniecznie oznaczać, że wierzący utracił swoje poprzednie napełnienie, chociaż czasami może to właśnie oznaczać. Może to również oznaczać, że nowa dziedzina życia człowieka została poddana pod kontrolę Ducha. Na przykład apostołowie byli napełnieni Duchem co najmniej trzy razy (Dz. 2:4; 4:8; 4:31). Szczepan był napełniony co najmniej dwa razy (Dz. 6:3–6; 7:55). Paweł był napełniony co najmniej dwa razy (Dz. 9:17; 13:52). Barnaba był napełniony w Dziejach Apostolskich 11:24. W żadnym z tych przypadków poprzednie napełnienie nie zostało utracone. W każdym przypadku nowa dziedzina wymagała poddania się pod kontrolę Ducha, dlatego w każdej z tych dziedzin zostali oni napełnieni Duchem.
(3) Napełnienie Duchem jest bierne
Trzecia rzecz dotycząca natury napełnienia Duchem opiera się na stronie biernej użytej w Efezjan 5:18, co oznacza, że to ktoś inny dokonuje napełnienia. Wszystko, co robi wierzący, to poddaje samego siebie, aby napełnienie mogło się dokonać; to Duch Święty dokonuje właściwego napełnienia.
Tł. Iwona Banasik
