By w pełni skorzystać z poniższych rozważań, korzystanie z księgi Słowa Bożego będzie nieodzowne.
Materiał opracowany przez Dr. Arnolda G. Fruchtenbauma
d. Warunki napełnienia Duchem
Istnieją cztery warunki, które wierzący musi spełnić, aby zostać napełnionym Duchem.
(1) Życie oddane Bogu
Pierwszym warunkiem napełnienia Duchem jest życie oddane Bogu (Rzym. 12:1–2). Ponieważ życie napełnione Duchem jest życiem znajdującym się pod kontrolą Ducha, oczywiste jest, że życie wierzącego musi być oddane Bogu do Jego użytku. Dopóki wierzący nie odda swojego ciała jako żywej ofiary, nie jest prawdziwie napełniony Duchem; to wierzący sprawuje kontrolę, a nie Duch.
Rzymian 12:1 zachęca wierzących, aby „składali swoje ciała jako ofiarę żywą”, jako akt początkowego oddania. Słowo „składać” występuje w trybie nakazującym czasu teraźniejszego dokonanego , który podkreśla, że musi nastąpić jednorazowe oddanie Bogu ciała.
Rzymian 12:2 naucza następnie, że wierzący powinien prowadzić życie nieustannie oddzielone od świata, pozwalając, aby był nieustannie przemieniany [grecki czas teraźniejszy], a nie upodabniał się do świata.
Ten akt oddania z Rzymian 12:1 jest czymś, czego człowiek dokonuje po tym, jak staje się wierzącym. Jeśli ktoś osobiście przyjął Jezusa jako swojego Zbawiciela i Mesjasza, lecz w żadnym momencie swojego życia nie dokonał osobiście tego jednorazowego oddania swojego ciała jako żywej ofiary do Bożego użytku, to w tym momencie nie jest napełniony Duchem, ponieważ jego ciało nie znajduje się pod kontrolą Ducha. Wierzący musi dokonać tego początkowego aktu oddania (w. 1) i od tego momentu poddawać się nieustannie Bożemu działał w jego życiu (w. 2).
2) Życie niepodległe grzechowi
Drugim warunkiem napełnienia Duchem jest zwycięskie życie. Efezjan 4:30 mówi:
„I nie zasmucajcie Ducha Świętego Bożego, w którym zostaliście zapieczętowani na dzień odkupienia”.
Zasmucanie Ducha Świętego jest grzechem, który mogą popełnić jedynie wierzący. Kiedy wierzący popełnia grzech w swoim ciele, grzeszy przeciwko zamieszkującemu w nim Duchowi, który zapieczętował go na dzień odkupienia, i w ten sposób Duch zostaje zasmucony. Jeśli wierzący zasmuca Ducha, nie jest napełniany Duchem. Prowadzenie życia w porażce oznacza zasmucanie Ducha.
(3) Życie zgodne z Duchem Świętym
Trzecim warunkiem napełnienia Duchem jest życie podległe Duchowi. Galacjan 5:16 mówi:
„Lecz mówię: postępujcie według Ducha, a nie spełnicie pożądliwości ciała”.
W tym fragmencie duch najprawdopodobniej oznacza nowo narodzonego ludzkiego ducha, a nie Ducha Świętego, i podkreśla, że wierzący powinien prowadzić życie zależne od swojej nowej natury. To właśnie nowa natura znajduje się pod kontrolą Ducha. Wierzący powinien prowadzić życie podległe Duchowi.
(4) Życie w posłuszeństwie Duchowi
Czwartym warunkiem napełnienia Duchem jest posłuszeństwo. Oczywiście, jeśli wierzący jest nieposłuszny przykazaniom Prawa Mesjasza, nie jest napełniany Duchem. Jeszua powiedział: „Jeśli Mnie miłujecie, będziecie zachowywać moje przykazania”. Wierzący okazuje swoją miłość do Boga poprzez posłuszeństwo. Jeśli wierzący prowadzi życie w posłuszeństwie przykazaniom Prawa Mesjasza, prowadzi również życie napełnione Duchem.
e. Rezultaty napełnienia Duchem
Istnieje dziesięć rezultatów życia napełnionego Duchem.
- Pierwszym rezultatem jest stawanie się coraz bardziej podobnym do Mesjasza (Gal. 5:22–23). Jeśli wierzący poddaje się kontroli Ducha Święetgo i jest napełniany Duchem, będzie coraz bardziej będzię upodabniał się do obrazu Syna.
- Drugim rezultatem jest uwielbienie Boga i oddawanie Mu chwały. Jest o tym mowa w Efezjan 5:19–20, bezpośrednio po nakazie napełniania się Duchem w wersecie 18. Ten sam punkt przedstawiony jest w Filipian 3:3.
- Trzecim rezultatem jest uległość. Znajdujemy ją w Efezjan 5:21, w tym samym kontekście co Efezjan 5:18, gdzie wierzącemu nakazano, aby był napełniony Duchem. Postawa wzajemnej uległości oraz podporządkowania się władzy — w domu, kościele czy państwie — jest rezultatem napełnienia Duchem.
- Czwartym rezultatem jest służba (Jn. 7:37–39; II Kor. 3:6). Wierzący napełniony Duchem będzie prowadził życie służby dla Pana. To również jest naturalnym następstwem napełnienia Duchem, ponieważ jeśli wierzący znajduje się pod kontrolą Ducha, będzie pragnął służyć Bogu.
- Piątym rezultatem jest wyzwolenie (Rzym. 8:2). Prowadząc życie napełnione Duchem, wierzący zostaje uwolniony od prawa grzechu i śmierci, a zamiast tego żyje nowym życiem.
- Szóstym rezultatem jest duchowa siła (Ef. 3:16). Prowadzenie życia napełnionego Duchem skutkuje wzmocnieniem duchowej witalności wierzącego.
- Siódmym rezultatem jest Boża moc i uzdolnienie (Dz. 1:8; Rzym. 15:13, 19; I Tes. 1:5). Jeśli wierzący jest napełniony Duchem, zostanie przez Ducha wyposażony w moc.
- Ósmym rezultatem jest składanie świadectwa (Dz. 4:8–12; 11:23–24). Napełnienie Duchem będzie pobudzać wierzącego do składania świadectwa o swojej wierze. Nie wszyscy wierzący staną się wielkimi ewangelistami. Jednak poprzez samo prowadzenie życia napełnionego Duchem i pozwalanie Duchowi, aby sprawował nad nim kontrolę, wierzący w naturalny sposób zacznie świadczyć innym o prawdach dotyczących Jezusa Mesjasza.
- Dziewiątym rezultatem jest społeczność z Bogiem i innymi świętymi (Flp. 2:1–4). Kiedy wierzący nie jest napełniony Duchem, nie cieszy się społecznością z innymi świętymi. Kiedy jest napełniony Duchem, szuka tej społeczności i pragnie jej. To pragnienie społeczności jest rezultatem napełnienia Duchem.
- Dziesiątym rezultatem jest postępujące uświęcenie. Wierzący jest coraz bardziej uświęcany, czyli oddzielany jako szczególne naczynie dla Boga, stając się w tym życiu coraz bardziej podobnym do Mesjasza i coraz bardziej świętym.
f. Podsumowanie napełnienia Duchem
Istnieje początkowe napełnienie, które dokonuje się w chwili, gdy człowiek uwierzy; Duch przejmuje kontrolę nad tą częścią wierzącego, która dotyczy jego wiary i zbawienia. W miarę jak wierzący wzrasta w życiu duchowym, Bóg ukazuje mu inne dziedziny jego życia, które muszą zostać napełnione, czyli poddane kontroli Ducha.
Za każdym razem, gdy wierzący poddaje nową dziedzinę swojego życia pod kontrolę Ducha, zostaje ponownie napełniony. Dlatego wierzący może być napełniany wiele razy w trakcie swojego duchowego wzrostu — i powinien być.
Tł. Iwona Banasik
