By w pełni skorzystać z poniższych rozważań, korzystanie z księgi Słowa Bożego będzie nieodzowne.
Materiał opracowany przez Dr. Arnolda G. Fruchtenbauma
2. Duch Święty naucza wierzącego
Drugim wymiarem pracy Ducha Świętego w odniesieniu do wzrostu duchowego wiernego jest nauczanie wierzących prawdy duchowej.
a. Główny fragment: Jana 16:12–15
„Mam wam jeszcze wiele do powiedzenia, ale teraz nie możecie tego znieść. Lecz gdy przyjdzie On, Duch prawdy, wprowadzi was we wszelką prawdę; bo nie będzie mówił od siebie, lecz będzie mówił to, co usłyszy, i oznajmi wam rzeczy, które mają nadejść. On Mnie uwielbi, gdyż z mojego weźmie i wam oznajmi. Wszystko, co ma Ojciec, jest moje; dlatego powiedziałem, że z mojego weźmie i wam oznajmi”.
Fragment ten naucza, że praca Ducha Świętego w wierzącym polega również na nauczaniugo prawd duchowych by wzrastał on w wierze i poznaniu. To, czego Duch naucza wierzącego, sprowadza się do dwóch podstawowych rzeczy: po pierwsze, ogólnej prawdy biblijnej; a w szczególności zaś prawd dotyczących proroctw. Im lepiej wierzący rozumie ogólnie prawdę biblijną, tym lepiej zrozumie przekaz proroctw. Rezultatem służby nauczania przez Ducha Świętego w życiu wierzącego jest uwielbienie Mesjasza. Im więcej wierzący poznaje prawdę duchową, im bardziej postępuje zgodnie z tym, czego się uczy, i im bardziej jego życie jest zgodne z tym, czego się uczy, tym bardziej Jeszua Mesjasz jest uwielbiony.
b. Sposoby, jakimi Duch Święty poucza wierzącego
Duch Święty posługuje się trzema metodami, aby nauczać wierzącego.
- Duch Święty odkrywa prawdy biblijne wierzącemu w sposób bezpośredni, oświecając jego zrozumienie (I Kor. 2:9–16). To Duch Święty oświeca umysł wierzącego, aby pomóc mu zrozumieć prawdę duchową.
- Duch Boży również posługuje się wierzącymi, którzy mają dar nauczania (I Kor. 12:29; Ef. 4:11). Jednym z darów Ducha Świętego jest dar nauczania. Duch udziela tego daru określonym osobom, a one są odpowiedzialne za przekazywanie innym wierzącym nauczania Słowa Bożego.
- Namaszczenie poucza wiernego o wszystkim (I Jn. 2:27) Nauczanie, które wierzący otrzymuje poprzez oświecenie oraz poprzez ludzi posiadających dar nauczania, jest potwierdzane przez Ducha Świętego. Potwierdzenie to nie dokonuje się poprzez jakieś odczucie, lecz poprzez zgodność nauczania ze Słowem Bożym.
3. Duch Święty prowadzi i kieruje
Trzecim wymiarem pracy Ducha Świętego w odniesieniu do wzrostu duchowego jest prowadzenie i kierowanie. Mówią o tym dwa fragmenty.
Pierwszym fragmentem, w którym prowadzenie przez Ducha jest dowodem „synostwa”, jest Rzymian 8:14:
„Bo wszyscy, których prowadzi Duch Boży, są synami Bożymi”.
Wszyscy wierzący są prowadzeni przez Ducha Bożego, ponieważ wszyscy wierzący są synami Bożymi. Im bardziej wierzący dojrzewa w swoim synostwie, tym bardziej prowadzenie i kierowanie Ducha będzie widoczne w jego życiu.
Drugim fragmentem jest Galacjan 5:18:
„Lecz jeśli jesteście prowadzeni przez Ducha, nie jesteście pod Prawem”.
Bycie prowadzonym przez Ducha oznacza, że wierzący nie znajduje się już pod Prawem Mojżeszowym. Wierzący nie zwraca się do Prawa Mojżesza po wskazówki, lecz do Ducha Świętego. Duch prowadzi wierzącego zgodnie ze spisanym Słowem Bożym.
W Dziejach Apostolskich znajduje się wiele przykładów ilustrujących, jak DUch Święty prowadzi i kieruje wiernymi. Niektóre z nich to: Filip (Dz. 8:29); Piotr (Dz. 10:19–20; 11:12); Barnaba i Saul (Dz. 13:2, 4); Paweł (Dz. 16:6–7; 20:22–23) oraz starsi z Efezu (Dz. 20:28).
4. Duch Święty potwierdza w wiernym przynależność do Boga
Dzięki pracy Ducha Świętego wierzący wie, że rzeczywiście jest zbawiony i jest dzieckiem Bożym. O tym wymiarze pracy Ducha Świętego mówią trzy fragmenty.
Pierwszym fragmentem jest Rzymian 8:16:
„Sam Duch świadczy wraz z naszym duchem, że jesteśmy dziećmi Bożymi”.
Zgodnie z tym wersetem podstawą pewności jest to, że Duch Święty świadczy wraz z nowo narodzonym ludzkim duchem wierzącego, jego odrodzonym duchem, że rzeczywiście jest on dzieckiem Bożym.
Drugim fragmentem jest I Jana 3:24:
„A kto zachowuje Jego przykazania, trwa w Nim, a On w nim. I po tym poznajemy, że On trwa w nas: po Duchu, którego nam dał”.
Zgodnie z tym wersetem wierzący wie, że dzięki Duchowi Świętemu, który został mu dany, Bóg teraz w nim mieszka. To właśnie Duch Święty dany wiernemu w chwili kiedy on uwierzył, poświadcza, że naprawdę sam Bóg zamieszkał w wierzącym.
Trzecim fragmentem jest I Jana 4:13:
„Po tym poznajemy, że trwamy w Nim, a On w nas, ponieważ dał nam ze swojego Ducha”.
W tym wersecie wierzący wie, że Bóg trwa w nim i że on trwa w Bogu, ponieważ Bóg dał wierzącemu swojego Ducha.
Tł. Iwona Banasik
